vakil ahmad

کاش این مورد ویژه نامه دانلود میشد .

[quote='دبیرزاده']... و نیز همه اقوام آلتایی (ترک) به تنگری/تنری که مقام خدایی داشته باور داشته اند (که در مردمان سومری و ایلامی بهیچوجه یافت نمیشود) از دید زبانی سومری و یا ایلامی و کاسی و کاسپی شاید همانندی های بسیار جزعی با همه زبانها نشان بدهند اما به هیچ زبانی وابسته و همگروه نیستند همچون گرجی و چچنی و باسک امروز ،تنها التصاقی بودن دلیل بر همریشه بودن نمیشود وگرنه همه زبانهای بومی آفریقا و آمریکای جنوبی نیز التصاقی اند اما ربطی به فنلاندی و ژاپنی و سومری ندارند باز میگویم هیچ نشان و مدرکی زبانی و یا فرهنگی و اسطوره ایی از ترکزبان و ترکنژاد بودن مردم کهن ایران و یا آسیای غربی در دست نیست ، [/quote] اتفاقا خیلی از ابهامات را همین کلمه [b]تانگری یا تنگری[/b] روشن کرد ه است. ادعای زبان شناسان و تاریخ دانان صرفا بر مبنای التصاقی بودن دو زبان نیست. نزدیک به 300 واژه مشترک با تلفظ و معانی مشترک در زبانهای سومری و ترکی بخصوص ترکی آذربایجانی وجود دارد. می توانید برای دیدن بخشی از این کلمات به فرهنگ سومر تالیف و گرد آوری استاد روشن خیاوی مراجعه کنید همچنین کتاب تاریخ سومر نوشته [b]ب - گری[/b] در انتهای کتاب همین واژگان را آورده است که توسط انتشارات ندای شمس در تبریز چاپ شده

اشرفیان بناب در مصاحبه با BBC می افزاید : " محتوای ژنتیکی ما به مقدار بسیار بسیار محدود و کمی به اون منطقه‌[ منطقه مهاجرت آرئیان ] ‌‌بر می گرده؛ مارکرها و شاخصهای ژنتیکی خاصی که ما می تونیم در آسیای میانه [ جنوب سیبری ] پیدا بکنیم [ و ] ماورا قفقاز ، که بر اساس تئوریهای موجود منشا اولیه اقوام آریایی بوده، در فلات ایران بسیار بسیار کم پیدا میشن و این نشون می ده که تاثیر ژنتیکی بسیار کمی اگر هم گرفتیم از اقوام مهاجر مرکز آسیا میانه [ آریائیها ] گرفته شده و در ایران میشه پیداش کرد . دکتر اشرفیان بناب در ادامه می گوید: ما به این نتیجه رسیدیم که تمامی اقوام ایرانی ریشه مشترکی دارند که بخش عمده محتوای ژنتیکی اونها ، چیزی بیش از هفتاد درصد محتوای ژنتیکی تمام گروههای ایرانی که فعلا در مرزهای سیاسی ایران ساکن هستند و زندگی می کنند به یه ریشه ی مشترک حدودا ده هزار ساله بر می گرده که به دنبال انقلاب نئولیتیک یا پیدایش کشاورزی در حدود همین ده هزار سال پیشتر منطقه جنوب غربی کشور و ایران زندگی می کردند و به هر حال این جمعیت اولیه گسترش و رشد پیدا کرده و در تمام فلات ایران و بعد شاید در بیرون از مرزهای سیاسی فعلی ایران مستقر شدند و این جمعیت ریشه مشترک ژنتیکی تمام اقوام ساکن در فلات ایران است. در اصل باید گفت نه تنها نیاکان ترکان ایران به بومیان 10 الی 11هزار سال پیش ساکن در ایران و یا به سومریان التصاقی زبان و یا "پرتو تورک "ها می رسد بلکه نژاد اغلب همکشوریهای فارس زبان امروزی هم سومری و " پرتو تورک" می باشد که در طول سالیان دراز و پس از حاکمیت پادشاهان هخامنشی و ساسانی بر ایران امروزی که مراکز حکومتی آنها بیشتر در استان فارس و مناطق همجوار و مرکز ایران امروزی بوده ،‌ زبان آنها اول به پارسی قدیم سپس به پهلوی و بعد از اسلام به دری ( فارسی کنونی ) تغییر پیدا کرده ولی نژادشان عوض نشده است

دیوان ترکی نظامی بطور مخفیانه وجود ندارد بلکه در ایران و جمهوری آذربایجان چاپ شده است. تفکر حاکم بر تاریخ نویسی و کلا علوم انسانی در خاور میانه و ایران در آغاز قرن بیستم به خواسته برخی قدرت ها طوری بنا نهاده شده است که ویژگی غالب آن تمامیت طلبی و و عدم برباری در مقابل هر گونه تفاوت نظر می باشد. دباره علم ژنتیک هم باید به نکته ای توجه کرد آن هم این است که یک پروژه تحقیقاتی که قسمتی از تحقیقات جهانی ژنتیک است به سرپرستی دکتر مازیار اشرفیان بناب سالها پیش در دانشگاه کمبریج شروع شده بود و ایشان نیز مقالاتی ارایه کرده بودند که نهایتا در دانشگاه پورتسموت به نتیجه رسید . دکتر اشرفیان در مصاحبه ای تلویزیونی با BBC گفته است که مطالعات انجام گرفته توسط وی روی نمونه های مواد وراثتی اقوام مختلف ایرانی حاکی از این است که دسته بندی های رایج اقوام ایرانی (همچون آذری، کرد، بلوچ و...) فاقد مبنای وراثتی بوده، میزان بسیار کمی از ژن آریایی در اقوام ایرانی امروزین و همچنین ساکنان شهر سوخته در چهار هزار سال پیش مشاهده شده و اختلاط ژنتیکی اقوام ایرانی با مهاجمان مغول و عرب کم بوده است. البته باید بگوییم که ایران به لحاظ جغرافیایی در مسیر یک چهار راه قرار گرفته و اقوام ساکن در نواحی مرزی آن به درجات بالایی با دیگر اقوام در طول زمان اختلاط ژنتیکی داشته اند. بدیهی است نمونه گیری از این اقوام به جهت میزان بالای تبادلات ژنی هیچ گونه دسته بندی خاصی را میان اقوام نشان نداده است. آنچه از مصاحبه دکتر اشرفیان بناب با تلویزیون BBC به دست می آید این است که بر داشتهای ذهنی چند دهه اخیر طرفداران تئوری نژاد آریایی وطنی که در طول 90 سال گذشته با آن خودشان را مشغول کرده بودند و افتخار می کردند که یک روزی هیتلر گفته است " آلمانیها و پارسها هر دو آریایی هستند " قلم قرمز کشیده می شود و از این به بعد آنها دیگر با تکیه بر این تئوری بی پایه نیز نخواهند توانست در توهم برتری نژادی خود سیر کنند و خودرا بر اروپائیانی که ترقی و توسعه را نه در تئوری توهم آمیز و نژادپرستانه آریایی بلکه در سایه تلاش و کوشش خود بدست آورده اند بچسبانند ، زیرا DNA اروپائیان و آنچه اقوام آریایی گفته می شود متفاوت از DNA فارسهای ایران می باشد که در طول سالیان دراز خودرا آریایی می پنداشتند و بر آن افتخار می کردند . B.B.C فارسی 13 NOV 2011 (ت 22 آبان 1390 ) آنچه از مصاحبه دکتر اشرفیان بناب با تلویزیون BBC به دست می آید این است که بر داشتهای ذهنی چند دهه اخیر طرفداران تئوری نژاد آریایی وطنی که در طول 90 سال گذشته با آن خودشان را مشغول کرده بودند و افتخار می کردند که یک روزی هیتلر گفته است " آلمانیها و پارسها هر دو آریایی هستند " قلم قرمز کشیده می شود و از این به بعد آنها دیگر با تکیه بر این تئوری بی پایه نیز نخواهند توانست در توهم برتری نژادی خود سیر کنند و خودرا بر اروپائیانی که ترقی و توسعه را نه در تئوری توهم آمیز و نژادپرستانه آریایی بلکه در سایه تلاش و کوشش خود بدست آورده اند بچسبانند ، زیرا DNA اروپائیان و آنچه اقوام آریایی گفته می شود متفاوت از DNA فارسهای ایران می باشد که در طول سالیان دراز خودرا آریایی می پنداشتند و بر آن افتخار می کردند

در جوابیه دوست گرامی باید بگویم که : به زعم بسیاری از ادیبان ایرانی و خارجی نظامی بزرگترین شاعر کلاسیک ایرانی است اما چون اشعار او مملو از واژه ها و ترکیب و ضرب المثل های ترکی فارسی شده است در دوران مدرن هیچگاه نباید به اندازه سعدی یا دیگر شاعر مطرح می شد جالب ایتپن است که بدانید نظامی یک دیوان ترکی هم از خود به جای گذاشته است.در حال حاضر، از دیوان ترکی شعرهای حکیم نظامی گنجه یی یگانه نسخه، یعنی نسخه دستنویس کتابخانه "خدیویه" در دست است.تقریباً همه‌ی نظامی‌پژوهان آذربایجان و دلسوختگان ادبیات ترکی، وجود این مجموعه‌ی خطی در کتابخانه‌ی خدیویه‌ی مصر شامل اشعار ترکی نظامی خبر دادند و همگی اشاره‌هایی هم به آن کرده‌اند، تنها کسی که با دقتی موشکافانه تصویر نسخه‌ی خدیویه را مورد بررسی عالمانه و کارشناسانه قرار داد، آقای «صدیار وظیفه» متخلق به «ائل اوغلو» هستند که اولا از وجود دو دیوان، و نه یک دیوان، در این نسخه خبر دادند و آن را باعنوان[b] نظامی، الیاس بن یوسف. دیوان، به کوشش ائل اوغلو (صدیار وظیفه)، تهران، اندیشه نو، 1382. [/b] منتشر کرده اند.ایشان تا آنجا هم که از دستشان بر آمده، به بحث فنی و لغوی و زبانشناسی تطبیقی- تاریخی پرداخته‌اند. از مجموع آنچه که بیان داشته‌اند، این یقین حاصل می‌شود که ایشان با زحمت و همت خود، جهان نظامی‌پژوهی را مدیون خود خواهد ساخت. درباره شمس تبریزی هم باید بگویم کسی نمی تواند به ضرس قاطع وبا دلیل محکم-که مو لای درزش نرود-ثابت کندکه زبانِ-به اصطلاح- مادری شمس ترکی نبوده است.چه شمس جایی بدان تصریح یا حتی اشاره نکرده است.و درعوض چندجا نشان می دهد که ترکی می دانسته است(نمونه را مقالات ،ص630 ). همچنین بطور ضمنی در مقالات شمس مباحثی مطرح شده است که گویای حقایقی در مورد ترک زبان بودن شمس تبریزی است. مثلا در جایی ذکر شده است که شمس سماع را در زبان خود کچولک می گفته است و این لغت طبق نظر لغت دانان و فرهنگ های لغت قدیمی و جدید لغتی ترکیاست که در معنای رقص به کار می رود. به علاوه باید به عرض مبارک برسانم شاعرانی چون حسن اوغلو ، نصیر باکویی ، قاضی ضریر ،برهان الدین، نسیمی ، شیخ انوار، حقیقی و دیگران هم دوره نظامی خاقانی و شعرایی از این قبیل بودند که در محدوده آذربایجان کنونی و عراق عجم زیسته اند و حتی اشعار بسیار زیادی به فارسی هم دارند اما چون دیوان ترکی آنها دیگر قابل انکار نیست در ایران به هیچ عنوان شناخته نشده اند. ضمنا توضیح اینکه زبان فارسی (دری) نیز که میراث سامانیان و زبان مناطق تاجیکستان و افغانستان بوده ( با همه حمایتی که پادشاهان به عنوان زبان دیوانی در حق آن روا داشته اند )تا قرن هفتم هجری به مناطق فارس زبان ایران راه نیافته بوده است چنانکه هیچ شاعر دری گویی تا این تاریخ در مناطق و شهر های استان فارس پدیدار نشده است و تا این زمان زبان پهلوی در منطقه تکلم می شده است. سعدی شیرازی نیز که اولین شاعر دری گوی منطقه به حساب می آید علاوه بر گلستان و بوستان دیوانی نیز به زبان مردم فارس و شیراز سروده است که فهلویات نام دارد. از حافظ شیرازی هم ابیاتی به زبان پهلوی هنوز باقی مانده است.